XML English Abstract Print


1- دانشگاه فردوسی ، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی
2- دانشگاه فردوسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی ، bshabani@ferdowsi.um.ac.ir
3- دانشگاه فردوسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی
4- دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه زیست شناسی
چکیده:   (159 مشاهده)
هدف اصلی این مقاله تبیین دشواری های رویکردهای ارزشیابی موجود و پیشنهاد رویکرد بدیلی برای رفع این دشواری هاست. بنابراین نخست رویکردهای موجود ارزشیابی مورد نقد و بررسی قرارگرفته اند، آنگاه با ابتنا به رویکرد عصب پدیدار شناسی و با الهام از تحلیل لایه ای علی، نظریه انتگرال ویلبر و منطق فازی، ارزشیابی انتگرال پیشنهاد شده است. مهمترین ویژگی های این رویکرد در ارزشیابی عبارتند از، نگرش هولوگرافیک به حیات پیچیده آدمی، در نظرگرفتن روابط علی، هیورستیک و متعامد ذهن، مغز، بدن و  محیط در ارزشیابی و توجه هم زمان به لایه سطحی تجربه اجتماعی و داده های کمی و آن وجه از تجربیات یادگیرنده که پدیداری، اول شخص و مفهومی است.
 
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: ترغیب نواندیشی در عرصه نظر و نوآوری در عرصه عمل برنامه ریزی درسی
دریافت: ۱۳۹۷/۹/۲۳ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱۱/۵

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به دوفصلنامه نظریه و عمل در برنامه درسی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | Theory & Practice in Curriculum Journal

Designed & Developed by : Yektaweb